St. Jacobus de Meerdere Lonneker, een nadere beschrijving van geschiedenis en foto's van de kerk.

 

De indrukwekkende kerk centraal in Lonneker

 

Het kruis aan de top

 

Beeld ingewerkt

 

Zijkant van de kerk

 

De toren

GESCHIEDENIS
Het katholieke volksdeel van Enschede en omgeving viel vanaf 1000 tot 1838 onder een centraal gelegen kerk, toegewijd aan de apostel Jacobus de Meerdere.
In de tweede helft van de 18e eeuw was de feitelijke situatie dat de pastoor of een van de kapelaans uit Enschede op zon en feestdagen naar "Het Bouwhuis" (thans Stichting Philadelphia) kwam om de dienst te doen voor de gelovigen uit Lonneker.
Aan Koning Willem I werd in 1817 subsidie gevraagd voor de bouw van een kerk in Lonneker. Op 13 december 1818 kwam de beslissing af en kreeg Lonneker 8000 gulden voor een nieuwe kerk, gewijd aan de H. Jacobus de Meerdere.
Op I november 1820 was de kerk klaar en op 4 maart 1853 wordt Lonneker officieel parochie. (Als uitgangspunt voor het eeuwteest werd de datum van de principi?le beslissing n.l. 14 december 1837 aangehouden).
Einde 1828 begin 1829 kreeg men de beschikking over een eigen kerkhof. Rond de eeuwwisseling was de kerk bouwvallig en te klein gevonden en besloot men over te gaan tot nieuwbouw. onder architectuur van Wolter te Riele werd de huidige kerk gebouwd. Medio augustus 1911 vond de "eerstesteenlegging', Plaats gevolgd door de consecratie op 10 juli 1912 door aartsbisschop Henricus van de Wetering.
Het gebouw is een geori?nteerde driebeukige kruiskerk met vieringtoren (toren boven de kruising van schip/koor en dwarsschip ). De kerk biedt plaats aan 800 gelovigen.
In de jaren zestig werd het interieur van de kerk aangepast en ontstond de situatie zoals die heden ten dage is.

KERKINTERIEUR
De kerk heeft een hoofdkoor en twee zijkapellen.
Achter het hoofdaltaar bevinden zich drie vensters met gebrandschilderde ramen van de Utrechtse glazenier Hendricus Kocken. Van links naar rechts zijn de volgende voorstellingen te zien:

1. de zaaier
2. de heilig verklaarde boerenknecht St. Isidorus, patroon van de landbouwers.
3. de maaier.
Deze drie voorstellingen, die dateren uit het jaar 1931 , symboliseren resp. de schepping, de levenstaak en de levensbestemming van de mens.
De gebrandschilderde ramen in de vroegere Mariakapel en de H. Hartkapel geven het ontstaan en de groei van de Maria en de H. Hart devotie weer. Het grote venster (boven het zangkoor) verbeeldt de patroonheiligen van de kerkmuziek, paus Gregorius de Grote en de H. Cecilia, te midden van jeugdige zangers.
De gebrandschilderde vensters in de aula, de vroegere doopkapel hebben het drievoudige doopsel tot onderwerp.
De tombe van het hoogaltaar geeft in hoog reli?f van geelkoper. voorstellingen te zien van Abel, Abraham en Melchisedech.
Deze zijn vervaardigd door de Utrechtse kunstenaar Brom. Ook het tabernakel met gedreven wijndruiven en korenaren is van zijn hand. De moza?eken Kruiswegstaties van halffiguren tegen een gouden achtergrond zijn van de jaren 1934/1936 en vervaardigd door Cuypers Roermond.
In de kapel van de Moeder van Smarten achter in de kerk staat een Duitse Pi?ta uit de eerste helft van de l5e eeuw.
Het houten triomfkruis ( 1979) is afkomstig uit Zuid Duitsland. Bij gelegenheid van het honderdvijftig jarig bestaan (1987) zijn twee vitrines in het kerkgebouw opengesteld waarin kunstvoorwerpen en paramenten ten toon worden gesteld.

PATROONHEILIGE
Uit de bijbel krijgen we geen duidelijk beeld van Jacobus. Zoon van de visser Zebedeus en van Maria Salome (Math. 21:56,20:21 22) met zijn broeders Johannes en Petrus behoorde hij tot de intiemste vrienden van Jezus. In 42 nC. stierf hij de marteldood.
"Herodus doodde de broeder van Johannes met het zwaard". (Hand. l2:l 2). De rest is legende. En die legende zegt dat Jacobus na Pinksteren uit Jeruzalem vertrok om christus te verkondigen in Spanje. Hij trok al predikend naar Galicia. Jacobus keerde terug naar Palestina om er de dood te vinden. Athenasius en Theodorus vluchtten 's nachts met het onthoofde lichaam en het hoofd van Jacobus naar de kust waar men in een schip binnen zeven dagen Galicia bereikte. Ze brachten het lichaam en het hoofd van Jacobus aan wal, legden het op een steen, die zich vanzelf sloot als een sarcofaag.
800 Jaar rustte Jacobus in de groene bossen van Noordwest spanje. Een kluizenaar zag op een nacht boven een oude eik een stralende ster stil staan. In overleg met de bisschop van Padron trok men naar de plek in het bos.
Toen men het struikgewas wegkapte zagen ze een kapelletje met drie graven. Op stukjes papyrus was geschreven dat het de graven waren van St. Jacobus, Athenasius en Theodorus.
De bisschop deelde het opzienbarende nieuws mee aan Alfonsus de koning van Asturias. Deze riep Santiago uit tot patroon van heel Spanje, liet een kerk bouwen boven de graven en een stadje erom heen dat de naam compostella, van campus Stellae: veld der ster. kreeg. Het was omtrent het jaar 800. Santiago is afgeleid van Sint Jacob, Sant Jago, kortgezegd Santiago. Volledig wordt het dus genoemd: Santiago de Compostella. Zijn feestdag is 25 juli. Duizenden pelgrims komen zijn graf bezoeken. Velen trekken te voet. de z.g. pelgrimstocht, naar Santiago de Compostella.

Meer informatie op deze website

< Vorige