|
Geschreven door Webmaster
|
|
Sunday 26 August 2007 |
Informatie van het jongerenpastoraat.
In het JONGERENpastoraat draait het natuurlijk om de jongeren. Als begeleiders proberen we zo goed mogelijk aan te sluiten bij de belevingswereld van onze jongeren.
We doen samen wat ZIJ leuk en interessant of spannend vinden. Tegelijkertijd bedenken we als begeleiders: we zijn niet voor niets jongerenPASTORAAT. We hebben een opdracht. We willen hen laten ervaren, zien, voorleven, wat zo belangrijk is in het leven. Elkaar nabij zijn, om elkaar geven, klaar staan voor elkaar. Contacten leggen, keuzes maken, ja en nee durven zeggen. Dat is boeiend...! Dat is pastoraal.
Dat heeft Jezus ons ook voorgedaan.
Onze inspiratiebron voor JONGERENPASTORAAT.
De leefwereld van jongeren, alles wat zij doen, denken en laten, slingert heen en weer tussen de polen van "ik" en "wij". Jongeren vragen zich bewust of soms ook onbewust af: "Wat heb ik er aan ?". En de volgende vraag is dan: "Wie komen/zijn er dan nog meer bij ?" Want SAMEN maakt je sterk. Het groepsgebeuren is ontzettend belangrijk.
Daar maken we in het J.P. natuurlijk gebruik van. We vragen de jongeren om mee te helpen met het organiseren van activiteiten. Activiteiten worden dan gedragen door de groep zelf. Dit kost veel tijd, maar is zeer zeker de moeite waard.
Jongeren zijn op zoek naar hun identiteit. Bij het beantwoorden van vragen als: "Waar sta/ga je zelf echt voor 100 % voor ?" , kijken ze hun vrienden/vriendinnen aan. Jongeren zullen een eenzaamheid voelen als ze zelf voor iets kiezen als tegelijkertijd hun leeftijdsgenootjes voor iets anders kiezen. En eenzaamheid is: niet begrepen worden, is: er niet bij horen, is: een ramp.
Binnen het J.P. willen wij ze meegeven dat het draait om ieder van hen afzonderlijk. Welke keuze je ook maakt, als je er achter staat, als je er voor gaat, maakt het je sterker en wijzer. Iedere mens is van belang. Ieder mens heeft iets wat een ander niet heeft: zijn/haar eigen-aard-igheid.
We zullen zorgen voor ontmoetingen met mensen die bijzondere keuzes hebben gemaakt of moesten maken. Mensen en aspecten van de kerk en maatschappij dichterbij de jongeren brengen, die normaal voor deze leeftijdgroep (nog) verborgen blijven. Om ze zo de eigen-aardigheid van ieder persoontje een klein beetje te helpen vormen. Het vormen van een eigen identiteit is niet eenvoudig. Jongeren vormen zich aan elkaar.
De allerbelangrijkste rol hierin is natuurlijk weggelegd voor de ouders van elke jongere.
Christien Brinkgreve pleit in haar boek: Vroeg mondig, laat volwassen, voor meer beperkingen en duidelijke sturing vanuit de ouders:
?De ontwikkeling van een eigen identiteit van het vermogen om zichzelf te sturen en de eigen impulsen te beheersen is geen eenvoudige opgave, zeker niet in een tijd waarin regels en beperkingen zijn weggevallen en zowel de informatie als de geboden kansen overvloedig zijn.
Daarom zou het verlangen naar beperking, of de hang naar dwang, serieuzer moeten worden genomen, want het idee dat jongeren zonder dat ze daar voldoende voor zijn toegerust zichzelf adequaat kunnen sturen berust op een misverstand, of beter gezegd op een verkeerd vormgegeven ideaal van vrijheid en ontplooiing?.
Ik hoop dat ook ouders (Het draait ook om hen !) het belangrijk vinden dat hun jongere bij de kerk betrokken blijft na het vormsel. Ik zie het laatste jaar een daling van het aantal 12 ?13 jarigen, en hoop niet dat deze trend zich voortzet.
In sommige situaties kan ik het nog begrijpen ook:
Clazien Broekhof ,dienstverlener voor jongerenpastoraat in dekenaat Salland, hield een lezing en schreef die uit: met als titel: "een beetje jongere doe je een gewone parochie niet meer aan.!" Zij onderstreept het belang van de bijzondere aandacht voor de jongeren in de parochie. En stelt dat er onder de jonge ouders weinig geloofservaring en kennis is, waardoor dingen niet meer als vanzelfsprekend op hun kinderen worden overgedragen.
Gelukkig zien de parochies van Losser en Glanerbrug ook het belang van het jongerenpastoraat. En kan ik nog voldoende begeleiders vinden die er met mij iets zin(geving)vols van willen maken.
Als jongerenpastoraat willen we een klein steentje bijdragen. Fig.: "Een steen verleggen in een rivier op aarde en het water gaat er anders dan voorheen", zo zong Paul de Leeuw in een lied van Bram Vermeulen.
In het beste geval geeft het jongerenpastoraat een klein stukje geloofservaring en leidt het misschien wel tot een gevoel van grotere verantwoordelijkheid voor de wereld ver weg en dichtbij en voor elkaar. Als jongeren zich verantwoordelijk voelen voor hun medemensen, daar ook naar handelen, en dat delen met anderen is het BOEIEND, niet waar?
Ans te Lintelo |
|
Laatst bijgewerkt op ( Wednesday 29 August 2007 )
|
Jongeren 
