Waar kies je voor?


Afgelopen week las ik op de opiniepagina van de Tubantia: "Het was niet voor het eerst deze weken dat ik na een avondje tvkijken acuut een tabletje prozac nodig had. Want als je alles gelooft wat je hoort en ziet, is er maar een conclusie mogelijk: Nederland is door en door verrot. Een bananenrepubliek – mag die term nog? – is er niks bij. Iedereen is zwaar ongelukkig. Racisme is hier een nog veel groter probleem dan in Amerika, vrouwen krijgen nooit een eerlijke kans, homo’s en transgenders zijn helemaal niet te benijden, de jongeren vinden dat het alleen maar over ouderen gaat, ouderen dat er alleen maar aan jongeren wordt gedacht."

Misschien zou ik zelf andere woorden kiezen, maar het gevoel dat een avondje tv in deze tijd brengt, maakt niet vrolijk. Ik realiseer mij eens te meer, hoe mijn zien en aanvoelen, mijn stemming zelfs, gestuurd kan worden door de media. Als ik tenminste niet oplet.
De krant, de nieuwszender, de journalist, de opiniemaker kan mijn blik op de wereld zeer bepalen.

In die zin is deze tijd tegelijkertijd ook een verademing. Ik heb tijd om boeken te lezen, mensen opte zoeken, documentaires te bekijken, waar ik voorheen niet aan toekwam. Men zegt wel eens:
‘Je bent wat je eet’ of ‘Waar je mee omgaat, daar word je mee besmet’.
Dat laatste is in deze tijd een gewaagd gezegde. Maar het is wel zo.

Oud-deken André Zegveld riep ons op om kinderen onder te dompelen in de christelijke traditie. Om ze als het ware te besmetten met het leven van Jezus, de sacramenten, het gebed. Het is een keuze die ieder van ons voor zich kan maken: ‘jezelf onderdompelen in wat kerk en religieuze ervaring ons aanreikt’.

Dus wat lees je? Ga je naar de kerk of niet? Bid je of niet? Neem je de tijd om te genieten van Gods schepping? De natuur in te gaan?
Laat jij je in deze tijd dwingen je geluk niet in een ver buitenland te zoeken, maar dichtbij, in Nederland, in je eigen achtertuin, bij je naasten op de bank?
Kun je op je rug liggen en zie je de wolken, de helderblauwe lucht? Hoor je de vogels? Voel je de warmte van de zon? De koele luchtstroom bij een water? Zie je je medemens? Heb je het goed
met je buren, je familie, je collega’s?

‘En God zag, dat het goed was.’
Bij het scheppen van de mens zelfs ‘zeer goed’.

De wereld is niet verrot. Niet ten diepste. Ook niet in deze tijd. De wereld, de mens is prachtig.
Dat leren zien. Dat tevoorschijn brengen. Daar tijd voor maken. Dat zoeken en vinden. Daar kun je een leven mee bezig zijn.

Misschien heb je er de komende vakantie wat meer tijd voor dan anders.
Ik wens het je van harte toe.

Vrede en alle goeds.
Pastoraal werker Frank de Heus

 


Reacties

Er zijn nog geen reacties op deze blog


Reageer



Door op versturen te klikken gaat u akkoord met de verwerking van uw gegevens conform onze Privacyverklaring (AVG)


Activiteitenkalender

Volledige agenda klik hier

Recente blogs

Vijf broden twee vissen
door
past. werker Frank de Heus
Tot rust komen, vakantie
door
parochievicaris Willy Rekveld

Bekijk meer blogs

Like ons op Facebook

TOP